Από εκεί ξεκίνησαν για τα Ιωάννινα.
Εκεί κατατάχτηκε στην 4η Μεραρχία.
Μπαίνοντας στην Αλβανία, βαδίζανε την νύχτα, για το φόβο των αεροπλάνων.
Κάποιο βράδυ, σε τοποθεσία έξω από την Κλεισούρα, όπου είχαν στρατοπεδεύσει, είδε στον ύπνο του ότι βρισκόταν πίσω από το ιερό της Αγίας Βαρβάρας,
όπου ο τάφος του Παπουλάκη.
Την επόμενη μέρα, ενώ στην αρχή αισθανόταν καλά, αιφνιδίως παρουσίασε υψηλό πυρετό, συνοδευόμενο με εμέτους.
Ο νοσοκόμος του έδωσε ασπιρίνες,
χωρίς όμως κάποια ουσιαστική βελτίωση κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Όταν ξημέρωσε, ο πυρετός είχε ελάχιστα μειωθεί.
Ο νοσοκόμος συνεννοήθηκε με τον λοχαγό του καταυλισμού να οδηγηθεί ο ασθενής στον γιατρό, που βρισκόταν
δύο ώρες πορεία μακριά τους.
Πράγματι, οδηγήθηκε εκεί, όπου κάθισε τρεις μέρες, χωρίς ο γιατρός να μπορέσει να του βρει κάτι.
Επιστρέφοντας στον καταυλισμό, αντίκρυσε με δέος ότι στο σημείο που βρισκόταν η σκηνή του, είχε κονιορτοποιηθεί από τους ιταλικούς όλμους.
Οι άνθρώπινες
απώλειες ήταν πολλές.
Εκεί έμαθε ότι ο βομβαρδισμός, έγινε λίγο μετά την αναχώρησή του για τον γιατρό.
