Έχω την τύχη και τη χαρά να σας παρουσιάσω την προσωπική συνέντευξη που μου έδωσε για το SportActive, ο 30χρονος προπονητής της ΑΕ Νεάπολης Νικαίας, Σταμάτης Αναστασιάδης, ένας άνθρωπος με ήθος και μέλλον στο χώρο του ποδοσφαίρου και της προπονητικής αντίστοιχα.
Σταμάτη, πώς πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με την προπονητική;
Έχω μεγαλώσει μες στο ποδόσφαιρο, αυτό έχω μάθει να κάνω, με αυτό ασχολούμαι από 6 χρονών, έγινα πολύ γρήγορα επαγγελματίας από τα 17 μου κιόλας, είναι ουσιαστικά η δουλειά μου, έχω τρέλα μ' αυτό κι αποφάσισα να γίνω τόσο νωρίς λόγω κάποιων σοβαρών τραυματισμών και λόγω του ότι πλέον δεν ευχαριστιέμαι σε αυτό το επίπεδο το ποδόσφαιρο.
Οπότε εφόσον ήταν δεδομένο ότι αργά ή γρήγορα θα σταματούσα, αποφάσισα να το επισπεύσω.
Δεν είναι ότι δεν μπορώ να αποδώσω, απλά σε αυτό το επίπεδο διοικούν λάθος και βάζουν τον ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή σε ένα άλλο τρυπάκι, να παίζει ένα διαφορετικό ποδόσφαιρο.
Από που ξεκίνησες την καριέρα σου σα προπονητής και ποιες ομάδες έχεις coachάρει ως τώρα;
Σε επίπεδο ακαδημιών έχω ξεκινήσει απ' το Μοσχάτο και σε αντρικό επίπεδο, από φέτος στη Νεάπολη.
Πέρσι ήμουν παίκτης της ομάδας.
Όσοι σε ξέρουν, γνωρίζουν ότι έχεις μια ιδιαίτερη φιλοσοφία στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, αυτό προκύπτει κι από τη σπουδαία καριέρα σου σα ποδοσφαιριστής, σε ομάδες όπως ο Ιωνικός και η Εθνική Νέων;
Σίγουρα κι αυτό μ' έχει βάλει σ' αυτό τον τρόπο σκέψης αλλά δεν ειναι μόνο αυτό.
Σαν άνθρωπος βλέπω το ποδόσφαιρο σα παιχνίδι.
Είναι άλλωστε παιχνίδι που σημαίνει, παίζεις και αν είσαι αυτός που πρέπει, θα έρθουν όλα τα άλλα μόνα τους.
Δεν είμαι της φιλοσοφίας, κερδίζουμε, είμαστε στα ουράνια, χάνουμε, δεν είμαστε τίποτα, είμαστε κάτω.
Στο τέλος όλοι κάνουμε ένα ταμείο.
Το να κερδίσει κάποιος μπορεί να γίνει με 1002 τρόπους.
Μια ομάδα μπορεί να κερδίσει από στημένες φάσεις, στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο αυτό συμβαίνει πολύ συχνά.
Μπορει επίσης να κερδίσεις από τύχη.
Τί πιστεύεις είναι πιο δύσκολο, να είσαι ποδοσφαιριστής ή προπονητής και κατά τη γνώμη σου τί σου ταιριάζει καλύτερα;
Και τα δύο έχουν τις δυσκολίες τους, διαφορετικές βέβαια.
Δεν υπάρχει απάντηση στο τι μου ταιριάζει, γιατί όλοι οι προπονητές πριν ήταν ποδοσφαιριστες.
Ακόμα και σε κατώτερο επίπεδο, όπως ο Μουρίνιο, που είναι το πιο τρανό παράδειγμα, έπαιζε μπάλα και σταμάτησε στα 27-28 του.
Ο χρόνος θα δείξει και το αποτέλεσμα, το τι μου ταίριαζε καλύτερα.
Πιο αγχώδες είναι να 'σαι προπονητής, γιατί δεν εξαρτάται 100% από σένα το αποτέλεσμα και η εικόνα της ομάδας.
Εσύ έχεις ιδέες, έχεις δουλέψει σε μια ομάδα αλλά η εκτέλεση είναι των παικτών οπότε είναι πιο αγχώδες το να είσαι προπονητής.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου στυλ τακτικής;
Το αγαπημένο μου στυλ τακτικής είναι το ποδόσφαιρο που παίζει η Ολλανδία και η Ισπανία, που έρχεται μέσα από σταδιακή ανάπτυξη στον αγωνιστικό χώρο.
Ψάχνομαι πολύ, γενικά, στο ίντερνετ, κρατάω επαφές με ανθρώπους από αυτές τις χώρες και προσπαθώ να παίρνω τα θετικά τους και να τα προσαρμόζω πάνω στο ερασιτεχνικό μας ποδόσφαιρο και να βγάζω κάτι δικό μου.
Τίποτα δεν είναι τέλειο εννοείται.
Δεν υπάρχει το ανίκητο σύστημα και η ανίκητη τακτική.
Πώς ενεργείς αν κάποιος παίκτης αντιδράσει άσχημα την ώρα που τον κάνεις αλλαγή;
Στην αρχή, σα ποδοσφαιριστής, έχεις έναν κανονισμό γιατί όπως έχεις απαιτήσεις έχεις και υποχρεώσεις, αν δεν τηρηθούν οι υποχρεώσεις της ομάδας προς το πρόσωπό σου, έχεις βέβαια ένα πολύ μικρό δίκιο, όχι για ακραίες καταστάσεις, αλλά για κάτι πιο light να κάνεις, όταν όμως η ομάδα είναι σωστή απέναντί σου θα είσαι σωστός σ' αρέσει δε σ' αρέσει.
Θα βάλεις πρώτα την ομάδα και μετά τον εαυτό σου, νόμος.
Γι' αυτό κοιτάω η ομάδα να είναι απέναντι στους ποδοσφαιριστές σωστή και μετά να έχει απαιτήσεις από αυτούς.
Μέχρι στιγμής η ομάδα είναι άψογη προς τους παίκτες, δεν τους λείπει το παραμικρό, από το πιο ασήμαντο μέχρι το πιο σημαντικό, οπότε αν κάποιος αντιδράσει με πολύ άσχημο τρόπο, δεν έχει θέση στην ομάδα.
Ποιο είναι το κλίμα των αποδυτηρίων της ΑΕ Νεάπολης, υπάρχει πειθαρχία, χαβαλές, η λεγόμενη ποδοσφαιρική ''χούντα'', τί ακριβώς;
Τα αποδυτήρια μέχρι στιγμής στη Νεάπολη είναι πάρα πολύ καλά, τα παιδιά έχουν γίνει μια οικογένεια μεταξύ τους, κάτι που δεν το περίμενα τόσο γρήγορα, να δέσουν δηλαδή οι νέοι με τους παλιούς τόσο πολύ, η επιλογή των παικτών ήταν και θέμα χαρακτήρα εκτός του ότι ήταν καλοί και ποιοτικοί ποδοσφαιριστές.
Είναι πολύ σημαντικό αυτό και το βάζουμε μέσα στην επιλογή για να διαλέξουμε έναν ποδοσφαιριστή διότι μας έγιναν και προτάσεις από παίκτες πολύ καλούς που όμως λόγω περίεργου χαρακτήρα δεν προχώρησαν οι μεταγγραφές.
Οπότε το κλίμα δεν είναι ούτε ο χαβαλές αλλά ούτε και η χούντα, ξέρουν τα παιδιά μέχρι που είναι το μέτρο και κάνουμε το χαβαλέ μας και ξέρουν πότε σταματάει ο χαβαλές και είναι η προπόνηση 100%, αυτό είναι μια καλή ισορροπία και έχουμε πάρα πολύ καλά αποδυτήρια, είναι πολύ σημαντικό αυτό και φαίνεται κιόλας στο παιχνίδι.
Έχεις δεχτεί ποτέ αποδοκιμασίες της εξέδρας για επιλογές σου, κι αν ναι, πώς αντέδρασες;
Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει κάτι τέτοιο αλλά δε θα ασχοληθώ κιόλας.
Δεν είχα ασχοληθεί ακόμα κι όταν ήμουν παίκτης αν είχα αποδοκιμαστεί για κάποια κακή ενέργειά μου και δεν πρόκειται και τώρα.
Είμαι υπεύθυνος των πράξεών μου, εγώ αποφασίζω για το τι θα κάνει η ομάδα κι εγώ θ' αναλάβω την ευθύνη αν αυτό είναι για καλό ή για κακό.
Δε θα κάτσω ούτε να ασχοληθώ ούτε τίποτα, ο καθένας έχει την κρίση του.
Καλώς ή κακώς, στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει αντικειμενικότητα, ο καθένας έχει τη γνώμη του οπότε δε θα ασχοληθώ με το τι λέει ο καθένας απ' έξω.
Δυστυχώς, στα τοπικά πρωταθλήματα, συνηθίζεται από αρκετές διοικήσεις ομάδων να ''δίνουν χαρτάκι'' στον προπονητή για το ποιους παίκτες θα επιλέξει στην αρχική 11άδα του αγώνα. Σου έχει συμβεί εσένα ποτέ αυτό το άσχημο, κατά τη γνώμη μου, γεγονός;
Δε μου έχει συμβεί και δεν πρόκειται να μου συμβεί, για τον απλούστατο λόγο ότι πριν ανάλαβω, έχω ζητήσει 5 πράγματα.
Μέσα σ' αυτά είναι και το χαρτάκι.
Ο καθένας στην ομάδα έχει το ρόλο του, η διοίκηση έχει ένα συγκεκριμένο ρόλο, δεν επεμβαίνει μες στα αποδυτήρια και σε θέματα παικτικά.
Έχει θέματα διοικητικά, να οργανώσει μια ομάδα, οπότε όταν συμφωνούμε σε 5 πράγματα, συμφωνούμε και αν προκύψει κάτι διαφορετικό, ειδικά το να εμπλακεί κάποιος απ' τη διοίκηση λέγοντας ''βάλε εκείνον'' ή ''επειδή αυτός παίρνει λεφτά...'', γιατί πολλοί λένε αυτό, ''αυτόν τον πληρώνουν, βάλ' τον''.
Δε με νοιάζει, δεν υπάρχει, μια που θα ειπωθεί και μια που 'χα φύγει από την προηγούμενη μέρα κιόλας.
Δεν κάθομαι καν να το κουβεντιάσω, δεν υπάρχει περίπτωση.
Ούτε να μου πουν'' βαλ' τον, είναι καλός'', κρίνω και βάζω.
Εγώ να έχω πάει παίχτη στην ομάδα, εάν κρίνω, όπως έχει γίνει, ότι αυτή τη στιγμή δεν είναι στο επίπεδο που θέλω, είναι ντεφορμέ, δε θα παίξει.
Κοιτάζω να προφυλάξω την ομάδα μου, που είναι εικόνα δικιά μου, ούτε καν τον εαυτό μου.
Ένα ακόμη άσχημο γεγονός που συμβαίνει συχνά, είναι οι γονείς, να πιστεύουν ότι ο γιος τους είναι ο καλύτερος παίκτης που υπάρχει στον πλανήτη, με αποτέλεσμα να παρασύρονται άθελά τους σε περίεργες καταστάσεις που μόνο καλό δεν κάνουν στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Έχεις συναντήσει στο παρελθόν παρόμοιες περιπτώσεις και ποια η γνώμη σου γι' αυτό;
Έχω συναντήσει, όταν όμως γίνεται σε επίπεδο ακαδημιών δείχνεις ανοχή μια και τα παιδιά είναι μικρά, μπορεί να μην έχουν το θάρρος να πιάσουν τον προπονητή και να κάνουν μια κουβέντα, μιλάς με τους γονείς και αν καταλάβουν αυτό που τους λες, δεν υπάρχει πρόβλημα, αν όμως έχουν μια άποψη δικιά τους που δεν τους την αλλάζεις, καλό είναι για το παιδί να μη συνεχίσει σ' αυτή την ομάδα και να φύγει.
Τώρα, σε αντρικό επίπεδο, όταν συμβαίνει αυτό, είναι γελοίο, δεν μπαίνω καν στη διαδικασία να εξηγήσω το πως και το γιατί στον πατέρα, αν θέλει ο ποδοσφαιριστής να του εξηγήσω τι δεν κάνει σωστά, βεβαίως, με όλη την καλή διάθεση και να δουλέψουμε πάνω στις αδυναμίες που έχει, αλλά όταν θα 'ρθει πατέρας να με ρωτήσει γιατί δεν παίζει ο γιος μου, ο παίκτης τελειώνει απ' την ομάδα.
Δε δέχομαι να πουν ότι δε φταίει ο παίκτης, είμαστε άντρες και το λύνουμε μεταξύ μας.
Πέρσι η Νεάπολη γνώρισε τον υποβιβασμό μέσα από τη διαδικασία των play out, ωστόσο νωπές παραμένουν οι μνήμες από το κομβικής σημασίας παιχνίδι με τον Παντζιτζιφιακό, όπου η κα. Μήτση έδωσε ''ρεσιτάλ διαιτησίας''. Τί έχεις να πεις γι' αυτό;
Κοινό μυστικό πιστεύω είναι τι έχει συμβεί.
Προσωπικά, τόσα χρόνια που παίζω μπάλα και σε υψηλότερο επίπεδο, εμένα αυτό που με ενόχλησε και μ' έφτασε σε σημείο να σκεφτώ εκείνη την ώρα να φύγω μέχρι κι από το γήπεδο για να προστατέψω τον εαυτό μου καθώς είμαι ένας άνθρωπος που όπως σου 'πα και πριν, δε θ' ασχοληθώ με τίποτα περισσότερο, όταν έπαιζα, από το να παίζω μπάλα.
Δεν το δέχομαι από διαιτητή που υποτίθεται πως ήταν σε υψηλότερο επίπεδο(αξιολογημένη για Β' εθνική) και το παρουσίαζε αυτό ό,τι και αν της έλεγες, ειρωνεύοντας τους ποδοσφαιριστές, οποιοσδήποτε παίκτης κι αν είναι, ακόμη κι ένα παιδί που δεν έχει παίξει πάνω από Γ' Πειραιά.
Και τί σημαίνει αυτό; Διαιτήτευε παιχνίδι Β' τοπικού; Θα συμπεριφέρεται σα διαιτητής Β' τοπικού αν το θέλει έτσι.
Το να είναι αφ' υψηλού και να πάει να βγει κι από πάνω, δεν το δεχομαι.
Δε θα κρίνω τις αποφασεις της, ο κόσμος είδε και μπορεί να κρίνει.
Ό,τι έδωσε, έδωσε και ό,τι έγινε, έγινε.
Δε δέχομαι όμως το χαρακτήρα της, αυτό με ενόχλησε, όσον αφορά για τις αποφάσεις της, καλά έκανε ό,τι έκανε.
Ο χαρακτήρας όμως ήταν απαράδεκτος προς τα παιδιά γιατί η συγκεκριμένη κυρία το κάνει αυτό σαν επάγγελμα και παίρνει κάποια λεφτά.
Τα παιδιά όμως που παίζουν δεν το κάνουν επάγγελμα και δεν πηγαίνουν εκεί για να τσαντιστούν και να νευριάσουν, ούτε έχουν σκοπό να τσακωθούν με τους διαιτητές.
Η συμπεριφορά της ήταν απαράδεκτη, δε λέω για τη διαιτησία, ειρωνικότατη όσο δεν πάει.
Παρότι η ομάδα τελικά υποβιβάστηκε, άδικα κατά τη γνώμη μου, η πρόεδρος, κα. Αβρακοδιανάκη, σου εμπιστεύτηκε φέτος το τιμόνι της ομάδας. Υπάρχει ένα είδος εμπιστοσύνης στο πρόσωπό σου να υποθέσω;
Υπάρχει αμοιβαία εμπιστοσύνη κι απ' τις δύο πλευρές.
Καθήσαμε και μιλήσαμε όταν τελείωσε η χρονιά, είχα αποφασίσει άλλωστε να κρεμάσω τα παπούτσια μου και η ομάδα ήθελε να με κρατήσει στο σύλλογο. κ
Έκριναν σε μια κουβέντα που κάναμε, ότι τη φιλοσοφία μου θέλουν να την περάσουν στην ομάδα, έχουν όνειρα για την ομάδα, θέλουν αυτή η ομάδα να κάνει κάτι καλό κι όχι απλά να υπάρχει, μου έδωσαν τα κλειδιά της ομάδας εν λευκώ, χωρίς καμιά παρέμβαση στο έργο μου, υπάρχει εμπιστοσύνη και το έβλεπα από πέρυσι, όσο ήμουν ακόμα ποδοσφαιριστής και αυτό μου άρεσε πολύ και παρέμεινα παρόλο που μου είχαν γίνει προτάσεις να συνεχίσω το ποδόσφαιρο από ομάδες ανώτερης κατηγορίας, που διεκδικούν αυτή τη στιγμή άνοδο στη Γ' εθνική.
Θεωρείς ότι η ομάδα θα βασιστεί στη δυναμική της έδρας της ή πρέπει να αρχίσει να παίρνει βαθμούς και μακριά από αυτή;
Καλώς ή κακώς, σ' αυτές τις κατηγορίες η έδρα για μένα δεν παίζει μεγάλο ρόλο.
Ο κόσμος είτε εκτός είτε εντός είναι ο ίδιος.
Οι συγγενείς που θα 'ρθουν στα εντός, θα 'ρθουν και στα εκτός, οι αποστάσεις είναι μικρές, άρα δεν είναι θέμα εδρας.
Αυτό που παίζει ρόλο είναι η ποιότητα του γηπέδου και ο χλωοτάπητας.
Μέχρι τώρα, δεν είναι ότι έχουμε παίξει σε καλά ή κακά, θεωρώ ότι στα γήπεδα που έχουμε παίξει πως είναι ίδιας ποιότητας.
Καλώς ή κακώς, στο πρώτο παιχνίδι με τη Δάφνη κάναμε ένα μετριότατο έως κακό παιχνίδι.
Κάναμε δύο προσωπικά λάθη και τα πληρώσαμε, πρώτη αγωνιστική κιόλας, μετά υπήρχε μια βελτίωση και κερδίσαμε, πάμε στο τρίτο παιχνίδι με πολύ καλή εικόνα στο πρώτο ημίχρονο στο Πέραμα, σε ένα γήπεδο με πάρα πολύ αέρα, στο β' ημίχρονο δεχτήκαμε 3 γκολ χωρίς η αντίπαλη ομάδα να μπει στην περιοχή μας, 2 γκολ απ' το κέντρο εξαιτίας του αέρα και 1 από στημένο.
Δεν τα ισοπεδώνω όλα, να πω στα παιδιά ότι ''ήσασταν τραγικοί''.
Δε θα χάνεις συνέχεια έτσι, η εικόνα μένει και ξέρει ο καθένας πώς κερδισε.
Μετά παίξαμε πάλι δύο παιχνίδια, πάρα πολύ καλή εικόνα και κερδίσαμε.
Η συνολική παρουσία της ομάδας για αυτό που θέλω να περάσω, το δύσκολο ποδόσφαιρο, όχι το εύκολο ποδόσφαιρο με μπροστά την μπάλα και να μεταφέρουμε τον κίνδυνο στην αντίπαλη ομάδα, μένει.
Οπότε δε θα πω ότι θα ποντάρουμε στην έδρα μας, όλα τα παιχνίδια για εμάς είναι το ίδιο, εντός, εκτός, είναι το ίδιο, με την ίδια φιλοσοφία θα πάμε να τα χτυπήσουμε όλα και δε θα προσαρμοστούμε σε καμιά ομάδα, αυτοί θα προσαρμόζονται σε μας.
Δε θα αλλάξουμε φιλοσοφία με οποιονδήποτε αντίπαλο και αν παίξουμε, θα έχουμε ταυτότητα σαν ομάδα.
Ποιοι είναι οι στόχοι που έχετε θέσει για τη φετινή αγωνιστική περίοδο, επάνοδο στη Β' Πειραιά, πρωταθλητισμός, θέαμα, συνδυασμός των παραπάνω, τί ακριβώς;
Κατ' αρχήν να γίνουμε ομάδα με ταυτότητα, η Νεάπολη να έχει ταυτότητα, ένα συγκεκριμένο στυλ ποδοσφαίρου με όποιον και να παίζει.
Τώρα αν έρθει η άνοδος, καλοδεχούμενη, αλλά δεν είναι ο αυτοσκοπός η ομάδα να ανέβει.
Και να ανέβει, αν δεν έχεις κάπου να πατήσεις, τί θα κάνεις; Θα σκοτώνεσαι όλη τη χρονιά να μη μπούμε μπαράζ και αν μπούμε άντε να σωθούμε; Αποκτάς λοιπόν πρώτα ταυτότητα, έχεις επιλέξει τους παίκτες που σου κάνουν για το συγκεκριμένο στυλ ποδοσφαίρου και προσθέτεις σ' αυτούς ακόμα τί σου κάνει.
Είναι δύσκολο, στον Πειραιά είναι ελάχιστες οι ομάδες που έχουν από παλιά μέχρι σήμερα μια συγκεκριμένη ταυτότητα και είναι ομάδες που έχουν χρόνια τον ίδιο προπονητή, την ίδια φιλοσοφία.
Οι περισσότερες είναι κάθε χρόνο ό,τι μας κάτσει, αν έχουμε πάρει καλούς παίκτες θα κερδίζουμε.
Το να βγεις, βγήκες, το να βγεις γιατί έχεις κάνει κάτι καλό και πείθεις και να πατήσεις πάνω σ' αυτό ώστε να χτίσεις και να ανέβεις επίπεδο είναι το θέμα.
Αυτοσκοπός δεν είναι να βγούμε.
Εμείς θέλουμε να 'χουμε ταυτότητα, να παίξουμε ελκυστικό ποδόσφαιρο και να συνδυάζουμε το θέαμα με το αποτέλεσμα, αν δε γίνει δε θα πεθάνουμε κιόλας.
Αν όμως έχουμε την ταυτότητα, σιγά σιγά θα γίνει αυτό που θέλουμε.
Είσαι ένας άνθρωπος που δε γνωρίζει τόσο καλά τα τοπικά πρωταθλήματα του Πειραιά, τί φροντίζεις να κάνεις γι' αυτό; Ενημερώνεσαι για το τί κάνουν οι αντίπαλοι;
Δεν ενημερώνομαι για την κάθε ομάδα πώς παίζει, δε θα μπούμε στη διαδικασία σαν ομάδα να προσαρμοστούμε στον αντίπαλο, ναι έχω πάει να δω παιχνίδια για να έχω μια εικόνα, δεν μπορώ να πω ότι ασχολούμαι ή κάνω κάτι συγκεκριμένο για να μάθω πληροφορίες, δε θα μπω στον τρόπο σκέψης του τοπικού.
Ας προσαρμοστεί το τοπικό στη σκέψη μου.
Ο κάθε παίκτης θέλει να βρίσκεται σε μια οργανωμένη ομάδα.
Στο κύπελλο καταφέρατε και αποκλείσατε ομάδα από την πιο πάνω κατηγορία, την Αρμενική, ωστόσο η συνέχεια σας βρήκε εκτός διοργάνωσης με ήττα 2-0 από τον ΑΣ Δραπετσώνας. Λίγα λόγια για το τι ακριβώς έγινε πες μας.
Εμείς αυτά τα παιχνίδια τα είδαμε σα φιλικά για να δέσει η ομάδα, να δούμε τους καινούριους παίκτες, καθώς για τους περσινούς γνωρίζαμε πώς λειτουργούν κάτω από πίεση και η ομάδα να δέσει σε αυτό το συγκεκριμένο στυλ, το καινούριο.
Το κύπελλο δεν είναι ακόμα στόχος των ομάδων της μικρότερης κατηγορίας, πρωταγωνιστούν ομάδες κυρίως Α' κατηγορίας και πιο παλιά όταν υπήρχε η Δ' εθνική.
Βγάλαμε κάποια συμπεράσματα και είδαμε κάποιες αδυναμίες που στην πορεία θα τις διορθώσουμε.
Η Ένωση του Πειραιά αναγκάζει τις ομάδες να χρησιμοποιούν αναγκαστικά τουλάχιστον 2 ποδοσφαιριστές κάτω των 20 ετών, προφανώς για την ανάδειξη νέων ταλέντων. Πώς σου φαίνεται αυτό;
Σα σκέψη είναι σωστή, ότι πρέπει δηλαδή να παίζουν μικροί για να αναδειχθούν, υποδομές όμως υπάρχουν για να γίνει αυτό; Προσφέρουν γήπεδα στις ομάδες για να βγάζουν πιτσιρικάδες; Ναι μεν σωστό σα σκέψη, αλλά πρέπει από πίσω να υπάρχει κάτι.
Πρέπει να υπάρχει μια υποδομή για να βγουν παίκτες.
Όταν τα γήπεδα είναι μισό-μισό στις προπονήσεις του αντρικού, δεν υπάρχουν γήπεδα για να γίνουν προπονήσεις για ακαδημίες.
10 η ώρα το βράδυ κάνουμε προπόνηση.
Είναι μοιραίο να 'χουν 10-15 ομάδες ακαδημίες λοιπόν.
Πρέπει να κοιτάξουν και τις υποδομές αν γίνεται, να δώσουν λεφτά για ακαδημίες, όχι για τα αντρικά.
Ασχολείσαι με τη διαιτησία στα παιχνίδια σας, ποια η γνώμη σου γενικά για τη διαιτησία στην Ελλάδα, έχεις έρθει σε αντιπαράθεση στα γήπεδα επειδή αδικήθηκε η ομάδα σου;
Δεν ασχολούμαι με τη διαιτησία, δε βγάζει τίποτα με το να ασχοληθώ, θα χάσω την ψυχραιμία μου, δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι, το να κάνω αυτό που φωνάζουν για να ευνοηθούν στην επόμενη, δεν είναι του χαρακτήρα μου.
Δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με τη διαιτησία κι ούτε θα ασχοληθώ.
Είναι άλλοι υπεύθυνοι, ακόμα και να μας αδικήσουνε, δεν είμαι εγώ υπεύθυνος, υπάρχει μια διοίκηση, ακόμα κι αυτό θα γίνει μέσα σε λογικά πλαίσια, αν υπάρχει μια ομάδα που λειτουργεί σωστά και την αδικούν, η ΕΠΣΠ θα χάσει και το πειραϊκό ποδόσφαιρο γιατί δε θα έχουν μια ομάδα στολίδι ώστε να την περάσουν προς τα έξω και να διαφημίσουν το πειραϊκό ποδόσφαιρο.
Γνωρίζεις την ιστορία της Νεάπολης, με παρουσία στο παρελθόν στη Γ εθνική σε όμιλο με Ιωνικό αλλά και ΑΟ Νικαίας; Πιστεύεις η ομάδα θα καταφέρει να επανέλθει σε τόσο υψηλά επίπεδα;
Έχω ενημερωθεί για την ιστορία της ομάδας, μικρή-μεγάλη, όλες οι ομάδες έχουν ιστορία, για το αν θα μπορέσουμε δεν το ξέρουμε, πλέον έχουν ανέβει οι απαιτήσεις, δεν είναι όπως παλιά που η Α' Εθνική ήταν ερασιτεχνική, έχουμε μπει σε επαγγελματικά πρωταθλήματα όπου τα λεφτά παίζουν ρόλο και με σωστές επιλογές μπορείς να φτάσεις σε ένα Α επίπεδο αλλά είναι πιο δύσκολα πια να γίνει αυτό.
Μακάρι να φτάσουμε σ' αυτό το σημείο, η ΑΕ Νεάπολη να διεκδικεί θέση και στη Γ' εθνική, ευχής έργον.
Δε βάζουμε ταβάνι ότι η ομάδα πρέπει ν' ανέβει μέχρι εκεί και σταματάμε.
Μπορεί να ανέβει και παραπάνω χωρίς όμως να χαλάσουμε ό,τι έχουμε φτιάξει και χωρίς να τάζουμε δίχως να μπορούμε; Με τις δυνάμεις μας κι αυτά που μπορούμε θα δουλεύουμε, σωστά σαν επαγγελματική ομάδα και ως εκεί που μπορούμε.
Δε θα πούμε ποτέ κάτι που δεν μπορούμε να το κάνουμε.
Παρέχουμε κάποια πράγματα σαν ομάδα, πατάμε πάνω σε αυτό και χτίζουμε κάτι καλό.
Εάν αυτό φτάνει, με τη δουλειά που γίνεται, να φτάσουμε ακόμη ανώτερα, μακάρι να γίνει, αλλά το να φτιάξουμε κάτι το οποίο θα γκρεμιστεί μέσα σε μια νύχτα, δε θα το κάνουμε.
Θέλουμε να 'χουμε γερές βάσεις σαν ομάδα.
Ποιοι είναι οι στόχοι που έχεις θέσει για τον εαυτό σου σα προπονητής; Θα σε δούμε στο μέλλον ίσως και σε πάγκο ομάδας που αγωνίζεται σε επαγγελματική κατηγορία;
Στόχος μου, όσο πιο ψηλά μπορώ.
Προσωπικός στόχος είναι να είμαι ένας προπονητής με ταυτότητα, θα το λέω συνέχεια αυτό, να μπορώ να δείξω κάτι σα Σταμάτης, να έχω αφήσει το στίγμα μου όταν φυγω από μια ομάδα, να μη φύγω και ο επόμενος που θα πάει να βρει καμμένη γη, να έχω αφήσει κάτι να μπορεί να πατήσει.
Οι ομάδες μου να έχουν το στίγμα τους και να λένε ''αυτές είναι οι ομάδες του Αναστασιάδη''.
Να φαίνεται η διαφορά στον τρόπο παιχνιδιού και στον τρόπο λειτουργίας και νοοτροπίας, στόχος μου είναι βέβαια να κάτσω σε πάγκο με ομάδα σε εθνική κατηγορία.
Ποιος δεν το θέλει; Όπως σου 'πα και πριν, αυτό έχω μάθει να κάνω.
Με το ποδόσφαιρο ασχολούμαι, με αυτό μεγάλωσα, αυτή ήταν η δουλειά μου, αυτή είναι η τρέλα μου, το ψάχνω, ασχολούμαι, βρίσκω, σκέφτομαι από μόνος μου.
Στόχος μου είναι να ανέβω ψηλότερα σα προπονητής.
Χρειάζεται υπομονή από όλους, όχι μόνο από μένα, σκέφτομαι το σήμερα, για να φτάσουμε στο αύριο πρέπει να περάσουμε το σήμερα καλά και σωστά.
Μπορεί σε μια ομάδα να μην ταιριάξει το στυλ σου, να έχει άλλη νοοτροπία, αλλά ξέρεις ότι έκανες αυτό που ήθελες εσύ.
Φαντάσου να κάνεις κάτι που δεν το θες εσύ και να αποτύχεις.
Σταμάτη, σε ευχαριστώ για την πολύ ωραία συζήτηση που είχαμε και να σου ευχηθώ προσωπικά τα καλύτερα και να πραγματοποιήσεις όλους τους στόχους που έχεις θέσει.
