Είναι αλήθεια πως αγχώθηκα λίγο στην ιδέα της συνέντευξης με μια πολύ γνωστή φυσιογνωμία των ποδοσφαιρικών γηπέδων, το Νίκο Φρούσο.
Γεννημένος στα Φιλιατρά στις 29 Απριλίου 1974, για όσους δε γνωρίζουν, ο Νίκος ήταν σπουδαίος παίκτης στα νιάτα του, με ύψος 1,82 αποτελούσε φόβητρο για τις αντίπαλες εστίες αγωνιζόμενος φυσικά στη θέση του επιθετικού.
Πλέον ασχολείται επαγγελματικά με την προπονητική.
Νίκο, όπως σχεδόν οι περισσότεροι προπονητές ξεκίνησαν πρώτα σα ποδοσφαιριστές, έτσι κι εσύ. Τί σε έκανε να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο;
Η αγάπη που είχα με αυτό.
Αυτό ήξερα να κάνω από μικρός, όταν ακόμη ξεκίνησα να παίζω για την Εράνη.
Είναι η αγάπη που έχω για το άθλημα και το μεράκι που με διακατέχει.
Με ενδιέφερε από μικρός να ασχοληθώ με την προπονητική μου καριέρα και αφότου τελείωσα την ποδοσφαιρική, αυτό κάνω.
Παρακολουθώ τα σεμινάρια, έχω το δίπλωμα προπονητή UEFA A' και τώρα στόχος μου να πάρω το UEFA pro.
Σα παίκτης ξεκίνησες από την ομάδα του τόπου καταγωγής σου, την Εράνη Φιλιατρών, ωστόσο ποδοσφαιρικά αναδείχθηκες στον Ιωνικό την περίοδο 1992-1999. Πιστεύεις ότι αν είχες παραμείνει στην ομάδα θα πετύχαινες περισσότερα από τα 26 γκολ σε 76 συμμετοχές στον ΠΑΟΚ;
Στον Ιωνικό, κάποια στιγμή τελείωσε το συμβόλαιο και είχα προτάσεις, τότε ο πρόεδρος, ο Νίκος Κανελλάκης, μου πρότεινε να ανανεώσω το συμβόλαιό μου, αλλά προσωπικά ήθελα να κάνω το βήμα παραπάνω για την καριέρα μου.
Πιστεύω ότι μπορούσα να κάνω περισσότερα, αλλά έπαθα ρήξη χιαστών το 2001 και έμεινα έξω για 8 μήνες, μετά χρειάστηκαν ακόμη 6-7 μήνες για να επανέρθω.
Ένα μικρό πέρασμα τη σεζόν 2003-2004 από την ομάδα της Νίκαιας ξανά, με 5 τέρματα σε 27 εμφανίσεις, για να φύγεις στην Κύπρο και την Ανόρθωση Αμμοχώστου, όπου μέσα σε 6 χρόνια πανηγύρισες πρωταθλήματα(2005,2008) και κύπελλο(2007). Αισθάνεσαι δικαιωμένος για την επιλογή σου να μετακομίσεις στη Μεγαλόννησο;
Ναι!
Αν και όταν γύρισα στον Ιωνικό ήταν η χρονιά που πέθανε ο πρόεδρος, άλλαξαν τα πράγματα, είχα μια πρόταση και πήγα στην Κύπρο.
Δεν το μετάνιωσα να σου πω την αλήθεια γιατί πέρασα πολύ καλά αυτά τα 6 χρόνια στην ομάδα, κερδίσαμε 2 πρωταθλήματα, πήραμε κύπελλο, αγωνιστήκαμε στο Champions League και κάναμε τη μεγαλύτερη νίκη του κυπριακού αθλητισμού θα έλεγα, με την Τραμπζονσπόρ.
Με την κυπριακή ομάδα της Ανόρθωσης αγωνίστηκες και στην Ευρώπη, σκοράροντας μάλιστα 10 φορές για να γίνεις στις 9 Ιουλίου 2009 ο πρώτος σκόρερ της σε αυτό το επίπεδο. Ποια είναι η πιο έντονη στιγμή που έχεις ζήσει και γιατί;
Το παιχνίδι με την Τραμπζονσπόρ ήταν από τις μεγαλύτερες στιγμές, γιατί είναι δύο ομάδες που προέρχονται από τον ελληνισμό και ήταν η πρώτη φορά που έπαιξε κυπριακή ομάδα με τούρκικη στην Ευρώπη.
Η Ανόρθωση είναι προσφυγική ομάδα, είναι απ' την Αμμόχωστο και έχει προσωρινή έδρα τη Λάρνακα και τα συναισθήματα ήταν έτσι που ολόκληρη η πόλη ήθελε την πρόκριση.
Νομίζω ήταν η καλύτερη στιγμή στην καριέρα μου, άλλο να το ζεις και άλλο να στο λέω.
Την περίοδο 1999-2001 συμπλήρωσες και 7 συμμετοχές με την εθνική Ελλάδας. Θεωρείς ότι, ποδοσφαιρικά, ένας παίκτης ''ολοκληρώνεται'' με αυτή την τιμή, να φορέσει δηλαδή τη φανέλα με το εθνόσημο στο στήθος;
Δε νομίζω απλά να τη φορέσει για μια φορά, όλοι θέλουν να παίζουν πάντα στην εθνική.
Το 2001 είχα και τον τραυματισμό στο χιαστό, θα μπορούσα να είχα συνεχίσει και μετά.
Δόξα το Θεό καλά ήμουν, απλά θέλει θέληση και συνέχεια φυσιοθεραπείες μέχρι να επανέρθεις και παίρνει πάρα πολύ καιρό αυτό.
Αυτός ο τραυματισμός είναι ό,τι χειρότερο.
Το Γενάρη του 2010 ''κρεμάς'', όπως λέγεται, τα ποδοσφαιρικά σου παπούτσια και αποφασίζεις να ασχοληθείς με την προπονητική. Ξεκινάς λοιπόν ως βοηθός προπονητή στην Ανόρθωση, δίπλα στον Νίκο Νικολάου. Πιστεύεις ότι ένας νέος προπονητής πρέπει να το κάνει αυτό, να μην μπαίνει ως ''πρώτος'' προπονητής κατευθείαν στα βαθειά για να μάθει έτσι τα ''μυστικά'' του επαγγέλματος από κάποιον με εμπειρία;
.jpg)
Αυτό είναι πραγματικότητα.
Τη χρονιά που σταμάτησα, προπονητής στην Ανόρθωση ήταν ο Μούσλιν με βοηθό τον Νικολάου, με τον οποίο ήμασταν συμπαίχτες 1 χρόνο πριν, ο Μούσλιν έφυγε 2 μήνες αφότου σταμάτησα την ποδοσφαιρική μου καριέρα κι έτσι προπονητής ανέλαβε ο Νίκος και μου έκαναν πρόταση να κάτσω βοηθός του για τους επόμενους 6 μήνες.
Η ομάδα βγήκε 2η αλλά είχαμε διοικητικά προβλήματα μετά, έφυγε ο πρόεδρος, έγιναν πολλές ανακατατάξεις στην ομάδα και φύγαμε.
Την περίοδο 2011-2012 απ' όσο γνωρίζω δεν καθόσουν σε πάγκο ομάδας. Γιατί αυτό;
Έτυχε, έτσι είναι το ποδόσφαιρο και η δουλειά του προπονητή, μπορεί να μείνεις μέχρι και 1-2 χρόνια χωρίς δουλειά, δεν ήρθε άλλωστε και πρόταση.
Να σου πω την αλήθεια δεν το κυνήγησα κιόλας, ήμουν και στην Κύπρο και ήθελα να κατασταλάξω, αλλά δε θα παρακαλέσω κανέναν να πάω κάπου όπως κάνουν άλλοι.
Τον Ιούλιο του 2012 σου γίνεται πρόταση από τους Rangers, οι οποίοι τότε διοικούσαν τον Ιωνικό σε μια δύσκολη και μεταβατική χρονιά για την πρώην ομάδα σου, να αναλάβεις το τιμόνι της και δέχεσαι. Ήταν εύκολο να πεις το ναι ρισκάροντας τη φήμη που είχες ποδοσφαιρικά σε περίπτωση αποτυχίας;
Δεν το σκέφτηκα καν.
Τα παιδιά τα ήξερα τα περισσότερα από εκεί, είμαστε φίλοι χρόνια.
Για μένα, όταν έχεις παίξει σε μια ομάδα που ανδρώθηκες ποδοσφαιρικά και καταξιώθηκες σα ποδοσφαιριστής και έχεις τέτοια πρόταση, ό,τι και να 'ναι ο Ιωνικός, είναι Ιωνικός.
Με τον Ιωνικό να βρίσκεται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στη Δ' εθνική, ο στόχος ήταν ένας, η άνοδος. Δεδομένου όμως της επικείμενης διάλυσης της κατηγορίας, με τις πρώτες 7 ομάδες να ανεβαίνουν, ο στόχος είχε επιτευχθεί. Θεωρείς ότι η ομάδα χαλάρωσε με αυτή την ανακοίνωση και δεν ξεκινήσατε καλά;
Καλά είχαμε ξεκινήσει, ήμασταν στην πρώτη τριάδα, τότε οι ομάδες βαθμολογικά είχαν μικρές διαφορές μεταξύ τους.
Άμα κερδίζαμε στη Βάρη τη μέρα που έφυγα θα ήμασταν πρώτοι.
Γιατί έφυγες από τον Ιωνικό πριν καλά καλά ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος; Έπαιξε ρόλο η βαθμολογική θέση της ομάδας(4η θέση) ενώ είχε μπει σα στόχος το πρωτάθλημα;
Υπήρχε διαφορά φιλοσοφίας, ό,τι έγινε έγινε, έφυγα σα φίλος για το καλό της ομάδας, δεν κρατάω κακία σε κανέναν.
.jpg)
Οι σχέσεις σου με τον κόσμο του Ιωνικού μετά το πέρασμά σου ως προπονητής, παρέμειναν οι ίδιες, άλλαξαν προς το καλύτερο, προς το χειρότερο, τί ακριβώς;
Με τα παιδιά δεν έχω πρόβλημα, μάλιστα όποτε έχω χρόνο πάω και βλέπω παιχνίδια της ομάδας.
Φροντίζω να ενημερώνομαι για τα νέα τόσο από το internet όσο και από φίλους που έχω στη Νίκαια.
Το Νοέμβρη του 2013 ανέλαβες το τιμόνι του Νίκου & Σωκράτη Ερήμης, κυπριακή ομάδα της επαρχίας Λεμεσού, η οποία αγωνίστηκε για πρώτη φορά στη Β' κατηγορία τη σεζόν 2012-2013 και τερμάτισε 6η. Πότε έφυγες από την ομάδα και γιατί;
Έφυγα όταν τελείωσε το πρωτάθλημα, μου έκαναν πρόταση να μείνω αλλά δε δέχτηκα.
Όταν πήγα είχαν 8 σερί ήττες και κάναμε 11 παιχνίδια αήττητοι, θα μπορούσε η ομάδα να βγει πρώτη κατηγορία αλλά τερματίσαμε 5οι.
Η Κύπρος διαθέτει 4 εθνικές κατηγορίες, όπως είχαμε μέχρι το 2013 και στην Ελλάδα, και το πρωτάθλημα ΣΤΟΚ(επαρχιακό-αγροτικό), από όπου κέρδισε και την άνοδό του το 2008 η τέως ομάδα που διατέλεσες προπονητής. Θεωρείς ότι η Κύπρος τα τελευταία χρόνια έχει ανέβει σε επίπεδο οργάνωσης, με αποτέλεσμα τις επιτυχίες του ΑΠΟΕΛ αλλά και της εθνικής Κύπρου;
Τα τελευταία χρόνια όλοι με το ποδόσφαιρο ασχολούνται.
Με βάση ποσοστών η Κύπρος είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο σε εισιτήρια.
Ο πληθυσμός είναι 700.000 και κάθε χρόνο κόβονται 1.000.000 εισιτήρια.
Ανόρθωση, Ομόνοια, ΑΠΟΕΛ, Απόλλωνας, ΑΕΛ, όλες αυτές οι ομάδες τα γεμίζουν τα γήπεδά τους.
Το πρωτάθλημα είναι δυνατό με 6-7 πολύ καλές ομάδες.
Πιστεύεις ότι η είσοδος των μανατζαραίων στο επαγγελματικό αλλά πλέον και στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, κάνει κακό στους ίδιους τους παίκτες και αν ναι γιατί;
Αυτό υπήρχε πάντα, γιατί πλέον χωρίς manager δεν πας πουθενά.
Δε γίνεται ο παίκτης ή ο προπονητής να παίρνει τηλέφωνο την ομάδα και να παρακαλάει να πάει εκεί.
Προσωπικά δεν το έκανα ποτέ και ούτε θα το κάνω.
Ποια είναι τα κριτήριά σου για να επιλέξεις έναν παίκτη για την ομάδα σου;
Όπου έχει ανάγκη η ομάδα, δε θα έχω δηλαδή 2 επιθετικούς, θα χρειάζομαι να πάρω στόπερ και να πάω να πάρω και τρίτο επιθετικό επειδή είναι καλός.
Έτσι χαραμίζω κιόλας τους υπάρχοντες στην ομάδα.
Δε φτάνει μόνο να τον παρακολουθήσεις τον παίκτη μια Κυριακή, πρέπει να τον παρακολουθείς συνέχεια, να ξέρεις τα πάντα γι' αυτόν, αν είναι καλό παιδί, από ποια οικογένεια είναι, γενικά το χαρακτήρα του.
Ταλέντα υπάρχουν πολλά, απλά όταν είσαι στο ποδόσφαιρο και βλέπεις και παρακολουθέις, μπορείς να καταλάβεις ποιος είναι καλός και ποιος όχι.
Σα προπονητής που είσαι, καταλαβαίνεις πότε ένας ποδοσφαιριστής έχει τα φόντα για να ξεχωρίσει. Τί θα συμβούλευες τους νεαρούς αθλητές που διαβάζουν αυτή τη στιγμή τη συνέντευξη να κάνουν ή να μην κάνουν;
Υπομονή και δουλειά, όταν είσαι νεαρός σε μια ομάδα πρέπει να κάνεις υπομονή.
Χωρίς υπομονή δε γίνεται τίποτα.
Τη μία αγωνιστική μπορεί να μην παίξεις, μετά να μην ξαναπαίξεις, την ευκαιρία που θα σου παρουσιαστει πρέπει να την αρπάξεις με τη μία από τα μαλλιά είτε παίζεις 1 λεπτό είτε 90.
Ο καθρέπτης του ποδοσφαιριστή είναι το γήπεδο και πόσο σοβαρός είναι στην προπόνηση.
Ό,τι κάνεις στην προπόνηση, βγαίνει και στο γήπεδο.
Αν έχεις θέληση, ο προπονητής θα το δει αυτό και θα το εκτιμήσει και ας μην είσαι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο.
Επέστρεψες λοιπόν από την Κύπρο, έχεις έρθει σε επαφή με ομάδες που αναζητούν προπονητές; Θα σε δούμε στο εγγύς μέλλον σε πάγκο ελληνικής ομάδας ξανά;
Αυτό δεν μπορούμε να το ξέρουμε.
Θέλω να προπονήσω ελληνική ομάδα ξανά, τις προτάσεις όμως τις χειρίζεται ο manager μου.
Αν σου γινόταν πρόταση να επιστρέψεις στη Νίκαια θα δεχόσουν; Θα ήθελες κάποτε να επιστρέψεις στον Ιωνικό ως προπονητής;
Χωρίς σκέψη.
Δε θα έλεγα όχι στον Ιωνικό.
Είναι μια μεγάλη ομάδα και αργά ή γρήγορα θα βρεθεί ξανά εκεί που της αξίζει να είναι.
.jpg)
Το χωριό σου έχει αναδείξει σπουδαίες προσωπικότητες όπως εσύ αλλά και τα ξαδέρφια Λυμπερόπουλοι, Νίκος και Σωτήρης. Φροντίζεις να είσαι σε επικοινωνία με την τοπική ομάδα;
Δε γνωρίζω αυτή τη στιγμή τους παίκτες που παίζουν εκεί, ξέρω όμως τα παιδιά που 'ναι στη διοίκηση γιατί είναι στην ηλικία μου.
Με έχουν τιμήσει στο παρελθόν κιόλας για το γεγονός ότι έπαιζα σε αυτή την ομάδα.
Δεν έχω τη δυνατότητα να παρακολουθώ τα τεκτενόμενα, όποτε όμως τυχαίνει να κατέβω στο χωριό κοιτάζω να το συνδυάζω ώστε να παρακολουθώ και τον αγώνα της ομάδας.
Ποιοι οι στόχοι σου σα προπονητής, μέχρι που θα ήθελες και που σκοπεύεις να φτάσεις;
Δεν μπορώ να το γνωρίζω αυτό, εννοείται ότι θέλω να πετύχω σα προπονητής αλλά ζούμε σε δύσκολες εποχές όπου ο ανταγωνισμός έχει ανέβει.
Οι συγκυρίες αλλάζουν διαρκώς, οι ομάδες μειώνονται και οι διπλωματούχοι προπονητές αυξάνονται.
Νίκο σε ευχαριστώ πάρα πολύ, αν πριν σε εκτιμούσα 1 τώρα σε εκτιμώ 10, σου εύχομαι καλές γιορτές με υγεία και ευτυχισμένο το νέο έτος.
