του Μπίλη Βαζαίου...
Ο γνωστός μασέρ, Παναγιώτης Μπρίμπος, θέλοντας να βγουν προς τα έξω οι συνθήκες με τις οποίες ζει ο ποδοσφαιρικός Πειραιάς, ενημερώνει τον κόσμο τι ισχύει και τι θα έπρεπε να γίνεται.
Ας δούμε τι είπε στο SportActive για αυτά που συναντά ανά τακτά διαστήματα στα γήπεδα:
Βρισκόμαστε στο 2015 και δυστυχώς σε μια χώρα, προηγμένη ποδοσφαρικά, όπως η Ελλάδα, υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις νοοτροπίας και τεχνογνωσίας στους παράγοντες του αθλητισμού και δη του ποδοσφαίρου, όσον αφορά θέματα αποκατάστασης και αποθεραπείας των αθλητών.
Πρώτη παρατήρηση, κυρίως στα περισσότερα γήπεδα του Πειραιά και μετά της Αθήνας, όπου είναι λίγο καλύτερα, τα αποδυτήρια, τα οποία δε διαθέτουν κρεβάτι για μασάζ ή θα βρίσκεται στο ιατρείο του γηπέδου σε χώρο μακριά από τα αποδυτήρια, πράγμα που δυσκολεύει την καλή λειτουργία της αποθεραπείας ή ενεργοποίησης στους αθλητές.
Σε πολλές περιπτώσεις, και να υπάρχει κρεβάτι μασάζ στα αποδυτήρια, αυτό θα είναι σε πολύ κακή κατάσταση.
Το κρεβάτι για μασάζ αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για μια ομάδα και δεν πρέπει να αφήνεται χωρίς προσοχή.
Θα πρέπει να είναι καθαρό και σε χώρο που θα μπορούν να το συντηρούν σε καλή κατάσταση και να μην το κάνουν κομοδίνο για να ακουμπούν πάνω μπάλες, νερά, παπούτσια ή φανέλες.
Το κρεβάτι μασάζ είναι ιερός χώρος διότι υπάγεται στο κομμάτι υγεία των παικτών, συνεπώς θέλει σεβασμό και φροντίδα, γιατί ξαπλώνουν σε αυτό γυμνά σώματα που θέλουν μασάζ.
Όταν όμως αφήνεις μπάλες πάνω γίνεται εστία μικροβίων και μπορεί να προκαλέσει μολύνσεις στον κάθε αθλητή, όπως δερματικούς ερεθισμούς και γενικά δυσάρεστα πράγματα στο σώμα!
Πρέπει πλέον και οι τοπικές ομάδες να βοηθούν τους παίκτες τους βοηθώντας τον μασέρ να μπορεί να κάνει καλά τη δουλειά του, σε ένα γερό, καθαρό και σε καλή κατάσταση κρεβάτι!
Με αυτόν τον τρόπο θα δείξουν και στους αθλητές πως σέβονται τη σημασία και το ρόλο που παίζει η αποκατάσταση για τον οργανισμό τους.
Πρέπει λοιπόν να εκπαιδευτούν και τους φροντιστές να σέβονται και να φροντίζουν τα κρεβάτια, να μη τα έχουν δηλαδή για τραπέζια στα οποία αφήνουν πάνω από καλαμίδες μέχρι παπούτσια!
Έτσι, θα βοηθήσουν το άθλημα να αποκτήσει μεγαλύτερη ώθηση για πρόοδο.
Άλλο θέμα που δεν το έχουν σε εκτίμηση όσο θα έπρεπε, είναι ο πάγος.
Δε γίνεται να τραυματίζεται ένας παίκτης και να έχουν απλά μικρά ποτηράκια στο ψυγείο, τα οποία είναι πλέον κάτι ξεπερασμένο και μη λειτουργικό για τα κτυπήματα ή τη μάλαξη για ξεκούραση από αγώνα, δυνατή προπόνηση κ.ά..
Όταν ένας αθλητής κτυπάει π.χ. στον αστράγαλο, έχει ανάγκη όχι ένα μικρό ποτηράκι με πάγο που λιώνει γρήγορα και δεν εφάπτεται κιόλας σε όλη την περιοχή που υπάρχει το οίδημα ή το αιμάτωμα, αλλά μια μικρή σακούλα παγάκια ώστε να τα βάλει σταθερά πάνω στο διάστρεμα γύρω από το πόδι και να το κρατήσει σταθερό για να του αποτρέψει όσο γίνεται την πιθανότητα πρηξίματος.
Μόνο έτσι μπορείς να δώσεις καλή βοήθεια στο τραύμα, με τα ποτηράκια δεν μπορείς να βοηθήσεις και πολύ, είναι πια μια ετεροχρονισμένη μέθοδος.
Υπάρχει και η άγνοια στο θέμα της αποκατάστασης.
Ο πάγος είναι μέσο ξεκούρασης, δε χρησιμεύει δηλαδή μόνο για ανακούφιση σε πόνους-κτυπήματα-κακώσεις-αιματώματα.
Μπορούμε να τον χρησιμοποιούμε και σα μέσο ξεκούρασης είτε στο ημίχρονο ενός αγώνα είτε στο τέλος του, ακόμη και την επόμενη μέρα κάνοντας μασάζ για να αποβάλλουμε το γαλακτικό οξύ.
Και σε αυτόν τον τομέα υπάρχει μια μη πλήρες ενημέρωση πάνω στο θέμα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να παρέχουν οι μασέρ στους παίκτες αρκετές φορές τα μέσα ξεκούρασης που πρέπει!
Άλλο σοβαρό θέμα είναι να μάθουν να συμβουλεύουν τους αθλητές τους τι παπούτσια να παίρνουν για τον πλαστικό τάπητα, ώστε να τους προστατεύσουν από πιθανόν τραυματισμούς.
Θέλει πολύ καλή ενημέρωση στους παράγοντες, για να ενημερώνουν από μικρή ηλικία τους παίκτες για το είδος των παπουτσιών που πρέπει να φορούν.
Είναι κάποιοι τομείς λοιπόν, τους οποίους πρέπει να εμπλουτίσουν οι παράγοντες στο τοπικό ποδόσφαιρο για να βοηθήσουν τους αθλητές να έχουν καλύτερες στιγμές στην προπόνηση και στους αγώνες.
Μπορεί να φαίνονται απλοϊκά όλα αυτά τα θέματα, αλλά είναι πολύ συμαντικά για τους αθλητές, όπως και το τι πρέπει να τρώνε και πόσες ώρες πριν από προπονήσεις και αγώνες, αλλά και μετέπειτα.
Όλα αυτά πρέπει να διδαχθούν ώστε να ξέρουν οι παράγοντες να δώσουν στους αθλητές σωστές οδηγίες και να τους βάλουν σε μια σωστή σειρά και έναν ορθό δρόμο.
