Του Γιώργου Ψύχα
Δύο μέρες μετά την ήττα του Ολυμπιακού στα Γιάννενα που συνοδεύτηκε από ακόμη μία κακή εμφάνιση των ερυθρόλευκων επανήλθε στο προσκήνιο το πρόβλημα της απόδοσης των Πειραιωτών και αναζητούνται οι υπεύθυνοι της κατάστασης αυτής.
Ποιος λοιπόν φταίει για την σταθερή πτώση της εικόνας των πρωταθλητών;
Μήπως είναι ο προπονητής;
Μήπως είναι οι παίκτες;
Μήπως είναι η διοίκηση;
Κανείς δεν δίνει μία σίγουρη απάντηση και η αγανάκτηση των οπαδών του Ολυμπιακού που πληρώνουν και γεμίζουν το Καραϊσκάκη κάθε Κυριακή μεγαλώνει.
Ιστοσελίδες αθλητικού περιεχομένου αναφέρουν πως ο Περέιρα τα "έψαλλε" στους παίκτες του για την εμφάνισή τους στους Ζωσιμάδες αλλά δύσκολα θα ιδρώσει το αυτί κάποιου.
Η αλήθεια είναι πως η ευθύνη καταλογίζεται λίγο πολύ σε όλους.
Η ομάδα χτίζεται φέτος από την αρχή , με νέους παίκτες και χωρίς τον βασικό κορμό που είχε πέρυσι.
Η αρχή του κακού λοιπόν ξεκινάει από την ανυπαρξία δεμένου κορμού στην ομάδα.
Μα καλά , θα ρωτήσει κάποιος , επαγγελματίες παίκτες είναι και δεν μπορούν να δεθούν μέσα σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα;
Η πραγματικότητα είναι πως όσο επαγγελματίας και αν είναι ένας ποδοσφαιριστής αν είναι καινούριος σε έναν σύλλογο χρειάζεται καιρό για να ενσωματωθεί σε μία ομάδα και να υιοθετήσει την αγωνιστική της νοοτροπία.
Και όταν μάλιστα μία ομάδα απαρτίζεται στο μεγαλύτερο μέρος της από καινούριους παίκτες τότε η υπόθεση "χημεία" είναι απαιτητική και χρονοβόρα.
Στον Ολυμπιακό φέτος μία συνήθης ενδεκάδα αποτελείτο από τους : Ρομπέρτο , Μαζουακού , Μποτία , Αμπιντάλ , Ομάρ , Μανιάτη , Μιλιβόγεβιτς , Αφελλάυ , Ντουρμάζ , Τσόρι και Μήτρογλου.
Αν δεχθούμε ότι ο Μήτρογλου δεν άλλαξε και τόσο πολύ παραστάσεις , από τους υπόλοιπους δέκα οι επτά ήρθαν φέτος το καλοκαίρι.
Αυτό σημαίνει ότι αυτοί οι επτά παίκτες πρέπει να αποβάλλουν την νοοτροπία των ομάδων τους και να υιοθετήσουν αυτή του Ολυμπιακού.
Και εκεί έρχεται ο προπονητής.
Ένας εξαιρετικός κύριος Μίτσελ διώχθηκε κακήν κακώς από τον πάγκο επειδή έφερνε Χ με τον Πλατανιά και αυτό αποτελούσε αρκετά σοβαρή δικαιολογία για να ξεχαστούν οι μαγικές ευρωπαϊκές βραδιές του Ολυμπιακού φέτος και πέρυσι.
Η διοίκηση τι άλλο θα μπορούσε να κάνει όταν στην μέση υπάρχει η γκρίνια του κόσμου από το να αντικαταστήσει τον Ισπανό με κάποιον άλλο coach;
Και έτσι ήρθαμε στον Περέιρα.
Όλοι στην αρχή δήλωναν ικανοποιημένοι με την εικόνα της ομάδας αφού από το -5 πήγαν οι Πειραιώτες στο +9 από τον τότε δεύτερο Π.Α.Ο.Κ. και αυτό έφτανε στον κόσμο που δεν ήθελε σε καμία περίπτωση να βλέπει τους μισητούς Θεσσαλονικείς σε τροχιά τίτλου.
Αλλά ήταν πράγματι η καλή πορεία του Ολυμπιακού που τον έφερε πάλι στην πρώτη θέση ή μήπως τα τραγικά αποτελέσματα του δικεφάλου του βορρά;
Είναι όπως λέμε η κατάσταση του "δεν νικήσαμε εμείς , μόνοι τους έχασαν"
Κλείνοντας , αυτό που θέλω να πω είναι πως σε μία ομάδα πρέπει να υπάρχει υγεία σε όλους τους τομείς για να πρωταγωνιστεί ουσιαστικά σε εγχώριο και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Να επικρατεί ισορροπία.
Ούτε να πωλούνται σωρηδόν παίκτες και να διαλύεται ο κορμός της ομάδας μόνο και μόνο για να είναι γεμάτο το ταμείο του συλλόγου , ούτε να αλλάζουν προπονητές σαν τα πουκάμισα επειδή το λέει μέρος (ή και το σύνολο) του κόσμου της ομάδας.
Στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ο σερ Άλεξ έμεινε περίπου 30 χρόνια.
Και έχτισε μία αυτοκρατορία (άσχετα τώρα αν με μεταγενέστερους προπονητές έχει χάσει τα βήματά της η ομάδα) που αποτελεί φόβητρο ακόμα κι αν διανύει περίοδο αγωνιστικής ύφεσης (φάση 16 με Ολυμπιακό πέρυσι).
Μία ισορροπία λοιπόν!
Όχι πολλά πράγματα!
