"Στον αθλητισμό υπάρχει ένας βασικός κανόνας που πρέπει να διέπει τους αθλητές είτε σε ατομικό άθλημα είτε σε ομαδικό.
Λέγεται επίπεδο προσαρμογής,όσο μεγαλύτερο είναι το επίπεδο αυτό,τόσο περισσότερο ανεβάζεις την απόδοσή σου σαν αθλητής,με αποτέλεσμα να γίνεσαι πολύ πιο χρήσιμος σε κάθε ομάδα-προπονητή.
Ο κανόνας προσαρμογής στο ομαδικό άθλημα χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες:
Α)Σωματική προσαρμογή ενός αθλητή στο αντικείμενο που ασχολείται.
Αυτή η κατηγορία έχει να κάνει με την προσπάθεια του κάθε αθλητή να αλλάξει επίπεδο σωματικής αντοχής,αερόβιας ικανότητας,δύναμης,έκρηξης,αλτικότητας για να αντέξει σε συνθήκες πρωταθλητισμού το σώμα του.
Η βαθμίδα,αυτή,της σωματικής προσαρμογής,αλλάζει ανάλογα με το επίπεδο που καλείται να υπηρετήσει ο εκάστοτε αθλητής.
Άλλη προσαρμογή θέλει το σώμα στο τοπικό,άλλη στην Σούπερ Λιγκ π.χ.
Β)Πνευματική προσαρμογή του αθλητή.
Αυτού του είδους η προσαρμογή είναι εξίσου σημαντική με την σωματική.
Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν ασκήσεις,που αναπτύσσουν την πνευματική διαύγεια του αθλητή,ώστε να μπορεί να αντιλαμβάνεται,πιο εύκολα,τις εντολές ενός προπονητή ,αλλά και να καταλαβαίνει ευκολότερα τα τακτικά ζητήματα που απαιτείται να φέρει εις πέρας σε κάθε ματς ξεκινώντας από Γ' τοπικό,που είναι κάποια απλά πράγματα,όπως πχ. το να κρατά την θέση του και φτάνουμε μέχρι ομάδες Τσαμπιονς Λιγκ.
Εκεί καλείται ο εκάστοτε ποδοσφαιριστής να υπηρετήσει πολύπλοκα συστήματα και να συμπεριφέρεται με συγκεκριμένο τρόπο,όπως π.χ να μαρκάρει στα στημένα με ζώνη που θέλει ανεπτυγμένη ευφυΐα ή άμυνες με προσαρμογές πάνω σε συγκεκριμένα στοιχεία ενός αντιπάλου,η απόλυτη αξιοποίηση του χρόνου και του χώρου σε επίθεση και άμυνα.
Αυτά προϋποθέτουν υψηλή βαθμίδα πνευματικής προσαρμογής και ποδοσφαιρικής ευφυΐας,γιατί ζητείται σε χρόνο μηδέν, σωστή σκέψη και αντίδραση.
Ζητείται όμως και πέρα από τα άλλα και διάθεση να προσαρμόσεις το ατομικό σου ταλέντο στο σύνολο και να μπορούν να αξιοποιούνται τα χαρακτηριστικά του κάθε παίχτη μέσα από τον ομαδικό τρόπο παιχνιδιού.
Όποιος δεν μπορεί να το κάνει αυτό,όσο ταλέντο και να έχει δεν πρόκειται να έχει εύκολα πιθανότητα εξέλιξης στο άθλημα του ποδοσφαίρου.
Η ομαλή ενσωμάτωση στο σύνολο κερδίζεται μέσω του ποδοσφαιρικού σεβασμού από συμπαίχτες και προπονητή.
Αυτό σημαίνει πως κάθε ποδοσφαιριστής πρέπει να βάζει το "εγώ" του κάτω από την ομάδα,οι στόχοι του να ευθυγραμμίζονται με αυτούς της ομάδας και όχι να επιδιώκεται η προσωπική προβολή.
Μπορώ να αναφερθώ σε πολλά παραδείγματα παικτών όπως οι Ζιντάν,Ρομπέρτο Μπάτζιο,Ινιέστα,,Ντρογμπά,Λάμπαρντ,Μαλντίνι,αλλά και οι δικοί μας,Ιμπαγάσα,Μπεργκ,Βαζέχα Σαβέφσκι,Ζιοβάνι.
Ήταν και είναι παίκτες με μεγάλο ταλέντο που είχαν/έχουν προσαρμόσει την ικανότητα τους,για το καλό του συνόλου και δίνουν άλλη δυναμική σε αυτό και άλλη αίγλη στους ίδιους.
Υπάρχουν,επίσης και παραδείγματα παικτών της άλλης πλευράς όπως Ορτέγκα,Γκασκόιν,Σανμαρτεάν,Κουαρέσμα,Μπαλοτελι,Ντι Κάνιο.και αρκετοί αλλοί.
Όλοι αυτοί είχαν φοβερό ταλέντο,αλλά καμία διάθεση να το προσαρμόσουν στο σύνολο και έπαιζαν,ως επί το πλείστον για ατομική προβολή.
Γ)Προσαρμογή στους κανόνες και στην πειθαρχία που θα δείξει ο αθλητής και εντός αλλά και εκτός τερέν.
Η ομάδα είναι μια μικρή κοινωνική ομάδα που υπόκεινται σε κάποιους κανόνες.
Όσο πας σε πιο επαγγελματικό επίπεδο και δεν εναρμονίζεσαι με αυτούς τόσο ποιο δύσκολο είναι να ενταχθείς σταθερά σε μια ομάδα.
Όταν,για παράδειγμα,αργείς να πας στην προπόνηση ή στο γεύμα της ομάδας
ή μιλάς αγενώς στο προπονητικό τιμ και δεν ακούς της εντολές τους.
Γι αυτό,δυστυχώς πολλές φορές αναρωτιόμαστε γιατί αυτός ο καλός ποδοσφαιριστής δεν έπιασε στην ομάδα.
Μας διαφεύγουν,το βασικότερο,οι βαθμίδες προσαρμογής του κάθε παίκτη στην φιλοσοφία του ομαδικού αθλήματος!
Κλασικό παράδειγμα παίκτη με απόλυτη προσαρμογή στα καθήκοντά του αποτελεί ο Λουκάς Βύντρα.
Αυτό το μεγάλο του προσόν οδήγησε και στην μεταγραφή του στη Λεβάντε.
Υπάρχουν και άλλοι τέτοιοι Έλληνες ποδοσφαιριστές,όπως ο Σωτήρης Κυργιάκος και Τάσος Πάντος.
Οι παίκτες που ανέφερα με τον υψηλό δείκτη προσαρμογής και τακτικής πειθαρχίας ανέβηκαν στα υψηλότερα ποδοσφαιρικά κλιμάκια,γιατί είχαν απόλυτη ψυχική και σωματική προσαρμογή σε όποια ομάδα έπαιζαν και πέρα από αυτό και φυσικά προσόντα.
Στο ζήτημα της προσαρμογής είχε αναφερθεί και ο Μπάρι Χουλσόφ,μέλος της θρυλικής ομάδας του Άγιαξ στην δεκαετία του 70',όταν μίλησε για την προετοιμασία πριν τους αγώνες:
Το σύστημα αναπτύχθηκε οργανικά και συνεργατικά.
Για την ανάπτυξή του δεν αρκούσε μόνο ο Μίχελς ή ο Κόβατς που τον διαδέχθηκε ή ο Κρόιφ από μόνος του.
Έπρεπε όλη η ομάδα να ενταχθεί στη φιλοσοφία του συστήματος και να επινοεί βελτιώσεις, ακόμα και στη διάρκεια του αγώνα.
Το απλό ποδόσφαιρο είναι το πιο όμορφο. Αλλά το να παίξεις απλά είναι το πιο δύσκολο πράγμα"
Εξήγησα,κατά την γνώμη μου πάντα,πως,χωρίς το χάρισμα της προσαρμογής ο αθλητής θα έχει θέματα σε όποιο επίπεδο ομάδας αξιωθεί να παίξει."
