του Μπίλη Βαζαίου...
Υπάρχει ένα γήπεδο, ο Θεός να το κάνει, το οποίο βρίσκεται χωμένο κάπου στα Καμίνια, ανάμεσα σε κατοικίες.
Το περιγράφω έτσι, διότι είναι πραγματικά δύσκολο να το βρεις αν δεν έχεις μεταφορικό μέσο, καθώς δεν περνάει ούτε δημόσια συγκοινωνία από εκεί!
Μιλάω βέβαια για το γήπεδο Αμοργού, το οποίο δεν είναι κανονικών διαστάσεων, με αποτέλεσμα να διεξάγονται αγώνες ακαδημιών σε αυτό.
Εκτός των αγώνων, όλη την εβδομάδα προπονούνται και ομάδες της Ένωσης Πειραιά, όπως οι Λέοντες Καμινίων, η Ένωση Καμινίων, αλλά και ο ΑΟ Πειραιάς.
Ο αγωνιστικός χώρος κακός για τα μικρά παιδιά που παίζουν εκεί, σε συνδυασμό με τα σύρματα που βρίσκονται πολύ κοντά στις γραμμές του πλαγίου να αποτελούν κίνδυνο-θάνατο για τους νεαρούς ποδοσφαιριστές.
Το κερασάκι στην τούρτα ότι στο γήπεδο αυτό... ξεχάσανε(?) να βάλουν αποδυτήρια!!!
Ναι, σωστά διαβάζετε, οι ποδοσφαιριστές αλλάζουν στους πάγκους σε κοινή δημόσια θέα, κάτι που δυσκολεύει τα πράγματα όταν έχουν προπόνηση τα γυναικεία τμήματα.
Δε συζητάμε καν για τις αρρώστειες που ελοχεύουν σε περιόδους χειμώνα.
Σε πληροφορίες που πήραμε από έναν προπονητή που έχει ζήσει το εν λόγω γήπεδο, τον Παύλο Καπνίση, μας ανέφερε τα εξής:
''Ό,τι και να πω για αυτό το ''γήπεδο'', σε εισαγωγικά, τόνισέ το αυτό, θα είναι λίγο.
Γενικά, έχουν δώσει υποσχέσεις να το κοιτάξουν το θέμα των αποδυτηρίων και να φτιάξουν πεζόδρομο ώστε να γίνει εκεί ένας χώρος.
Βέβαια, από υποσχέσεις άλλο τίποτα, έχουμε χορτάσει.
Σημασία είναι τα λόγια να γίνουν και έργα κάποτε.
Μακάρι να φτιαχτεί σύντομα το γήπεδο διότι κινδυνεύουν ζωές μικρών παιδιών.''
